Κράτησέ τον...

[ΣΤΕΦΑΝΟΣ]

Έχετε δίκιο βρε παιδιά αλλά και η μανουλα του έχει τον πόνο της.
Μπορεί να σας φανεί άσχετο αλλά και όταν πεθαίνει π.χ. ένας Άγιος κλαίνε και οι πέτρες,
ενώ θεωρούν πως ο παράδεισος τον περιμένει.
Ο πόνος λοιπόν της μάνας μου φαίνεται λογικός.
Με το καιρό όμως πρέπει να καταλάβει και να γλυκάνει...

Πράγματι Βασίλη . Ο πόνος της μάνας είναι λογικός και είναι πόνος χωρίς δόλο κι αυτό είναι πολύ σημαντικό καθως το κίνητρό της είναι μόνο ηγάπη προς το γιό της και τίποτε άλλο.
Σήμερα δυο χρόνια μετά ο πατέρας έχει επισκεφθεί αρκετές φορές το παιδί του στο μοναστήρι και η μητέρα αρκείται στις φωτογραφίες.Εκτός του ότι συμπεριφέρεται σαν να έχει πεθάνει ο γιος της.
Συμφωνώ ότι κανείς δε μπορεί να σταματήσει αυτόν που θέλει να μονάσει καθως αυτή η δύναμη της θεικής κλήσης δείχνει ανυπέρβλητη , το βλέπει κανείς και στα πρόσωπα των μοναχών
Πριν αρκετό καιρό συνάντησα πάνω στο ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ που μπαίνει από Ουρανούπολη στο ΑΟ έναν Βατοπαιδινό περίπου τριάντα πέντα χρονών ο οποίος μου είπε ότι είχε τρία ανηψάκια που δε τα είχε δει ποτέ . Του είπα πως αυτό που μου που μου λέει δε μπορώ εύκολα να το καταλάβω και έφερα στο μυαλό μου τα δικά μου παιδιά και τα ανηψια μου.Μου απάντησε με ένα απλό χαμόγελο , μειδίαμα θα έλεγα , σαν να μου έλεγε ... "τι μου λες"
Και η αλήθεια είναι πως οι γεροντάδες στα μοναστήρια δε περνούν εύκολη ζωή ... στην κλίμακα του Ιωάννη αναφέρονται τα στάδια της αρετής της μοναστικής ζωής ... αν διαβάσει κανείς θα καταλάβει αν σκεφτεί μάλιστα πως αυτό το βιβλίο θεωρείται ο ιερός κανόνας της ζωής του μοναχού...
κι έρχεται αμέσως στο μυαλό μου μια συνομιλία ανάμεσα σε δυο ρασοφόρους στην ιμ Ιβήρων: ο ένας εκ των δύο ήθελε να φύγει , να βγάλει το ράσο δηλαδή και να γυρίσει στην κοσμική ζωή . Κι ο άλλος γύρισε και του ειπε : " που θα πας , θα υποφέρεις εκεί έξω ..." και σχεδόν τον μάλωνε .

Δύσκολο να το δει κανεις απλα κι ακομη πιο δύσκολο να φτάσει σε τέτοια πνευματικά επίπεδα να το αποδεχθεί αγόγγυστα συνεχίζοντας τη ζωή του σαν να μη συμβαίνει τίποτε.

[filotas]

Καλά είναι, όταν ένας νέος ή νέα αποφασίσει να γίνει μοναχός/-η, να προσπαθήσει να το κάνει με τη συναίνεση και την ευλογία των γονέων, όπως θα έκανε και στην περίπτωση του Γάμου του. Η προσπάθεια αυτή θα του δώσει χρόνο να επανεξετάσει το βάθος και την ένταση των προθέσεών του, αλλά είναι και υποχρεωμένος να το κάνει:

1. για να εφαρμόσει την εντολή "τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου"
2. για να μην δώσει αφορμές στο ταγκαλάκι να τον πειράζει τα επόμενα χρόνια στην άσκησή του
3. για να μην σκανδαλίσει το περιβάλλον του και εκείνος μεν πάει να σώσει την ψυχή του, αλλά χαθούν εξ αιτίας του άλλες ψυχές
4. η ευλογία των γονέων είναι μεγάλο εφόδιο για κάθε άνθρωπο σ' ότι κι αν επιχειρήσει στη ζωή του.

Έχουμε πολλά παραδείγματα οσίων παλιότερων και της εποχής μας, που είχαν μοναχική κλίση από πολύ νωρίς, αλλά έκαναν υπομονή να τακτοποιήσουν πρώτα τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις κι ύστερα ντύθηκαν το μοναχικό σχήμα.

[vasilis_m21]

Εγω νομιζω οτι αν θελει καποιος να μονασει πρεπει να σκεφτει πρωτα και τους γονεις του, δεν μπορει να σηκωθει μια μερα και να τους παρατησει. Οταν ζουμε σε ενα συνολο οπως μια οικογενεια, εχουμε και καποιες υποχρεωσεις. Οι γονεις κανουν θυσιες για ενα παιδι για να το μεγαλωσουν σωστα, να το σπουδασουν να το αποκαταστησουν, και δεν μπορουμε να τους πεταξουμε στον καλαθο τον αχρηστων επειδη μια ωραια πρωια αποφασισαμε να τα αφησουμε ολα και να φυγουμε.
Δεν αμφιβαλλω οτι καποια ατομα εχουν κλιση για μοναστηρι, αλλα και παλι σε αυτες τις περιπτωσεις θα πρεπει να το φερουν με τροπο στους γονεις τους. Όπως οταν παντρευομαστε θελουμε την ευχη των γονιων, ετσι και οταν παιρνουμε μια τετοια αποφαση καλο ειναι να εχουμε την ευχη τους.
Εγω θεωρω οτι η επιλογη του μοναστηριου ειναι για ατομα που εχουν κατασταλαξει μεσα τους,εχουν βρει τον εαυτο τους και βλεπουν οτι εχουν πραγματικα αυτην την κλιση, και οχι για καποιους που θελουν να φυγουν απτον κοσμο γιατι νομιζουν οτι θα βρει την ηρεμια τους σε ενα μοναστηρι. Διοτι βαρια η καλογερικη, αν δεν εχεις βρει την ηρεμια σου στον κοσμο πώς νομιζεις θα την βρεις υπο τις δυσκολες συνθηκες της μοναχικης ζωης;
Όπως μουχε πει και ενας παπας ενοριας, ενας καλος μοναχος ειναι καλυτερος απο εναν καλο λαϊκό. Αλλα και ενας κακός μοναχος ειναι χειροτερος απο εναν κακο λαϊκό!
Εγω παντως αν ειχα καποιο γνωστο που σκεφτοταν να μονασει θα εκανα το παν για να τον αποτρεψω, δεν ειναι κακο γιατι αν πραγματικα ειναι φτιαγμενος για αυτον τον σκοπο, και δεκα φορες να του πεις οχι θα πει εντεκα ναι!

[vasilis_m21]

Ξερω περιπτωσεις γονιων που κλαινε εξω απτις κλειστες πορτες ενος μοναστηριου, και το θεωρω τραγικο. Δεν μπορουμε στο ονομα της πιστης να κανουμε τετοια πραγματα όπως εγκαταλειψη των γονιων.

[aposal]

Οι γονείς επωφελούνται περισσότερο όταν το παιδί τους λάβει το μοναχικό σχήμα. Δεν τους παρατάει, αντίθετα τους βοηθάει περισσότερο! Βέβαια στα λόγια όλοι είμαστε εύκολοι, αλλά στην πράξη τα πράγματα διαφέρουν. Όταν πχ η ανηψιά μου αποφάσισε να γίνει μοναχή, τον Μάη του 2004 σε ηλικία 22 ετών, ήταν ακόμη φοιτήτρια. Όλοι οι συγγενείς της στενοχωρήθηκαν σφόδρα. Και μιλάμε ότι οι περισσότεροι ήσαν "εντός" της Εκκλησίας. Μιλούσαν για πλύση εγκεφάλου από την Ηγουμένη (Ι. Μονή Παναγίας Βαρνάκοβας). Μόνον εγώ ήμουν σίγουρός ότι η κοπέλα ΔΕΝ εξαπατήθηκε. Και το επαλήθευσα αυτό τις δύο φορές που πήγα να την δώ (Οκτ 2004, Απρ 2006). Εμένα η κοπέλα αυτή μου φάνηκε τόσο ευχαριστημένη που ήταν μοναχή, όσο μια ερωτευμένη κοπέλα που βρίσκεται στην αγκαλιά του αγαπημένου της (αυτή την περιγραφή έδωσα στην μάνα της).
Δεν συμμερίζομαι τις απόψεις ότι κάποιος γίνεται μοναχός από ερωτική (ή άλλη) απογοήτευση, ή από πλύση εγκεφάλου. Θεωρώ πως δεν αντέχεται η ζωή του μοναχού, εκτός και αν αγαπάς αυτό που κάνεις. Όπερ θα φανεί και στην πνευματική εξέλιξη του συγκεκριμένη μοναχού.

[LOCKHEART]

Εδώ στις μέρες μας έχει γίνει και άλλη διαστροφή ... σου λένε οι περισσότεροι ότι μοναχός μην πας αλλά πήγαινε για παππάς διοτι έχει φράγκα η δουλειά ελεος ! ! ! Το θέμα είναι να σε ΚΑΛΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ και η καρδιά σου ! οταν συμβεί αυτό είτε μοναχός είτε ιερέας ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ και με τις ευλογίες του ΚΥΡΙΟΥ! για οποιοδήποτε άλλο λόγο υλικό , χρηματικό ή ψυχολογικό θα είναι ο άνθρωπος μέσα στο χάος της πλάνης .

[ΣΤΕΦΑΝΟΣ]

Οι γονείς επωφελούνται περισσότερο όταν το παιδί τους λάβει το μοναχικό σχήμα. Δεν τους παρατάει, αντίθετα τους βοηθάει περισσότερο! Βέβαια στα λόγια όλοι είμαστε εύκολοι, αλλά στην πράξη τα πράγματα διαφέρουν. Όταν πχ η ανηψιά μου αποφάσισε να γίνει μοναχή, τον Μάη του 2004 σε ηλικία 22 ετών, ήταν ακόμη φοιτήτρια. Όλοι οι συγγενείς της στενοχωρήθηκαν σφόδρα. Και μιλάμε ότι οι περισσότεροι ήσαν "εντός" της Εκκλησίας. Μιλούσαν για πλύση εγκεφάλου από την Ηγουμένη (Ι. Μονή Παναγίας Βαρνάκοβας). Μόνον εγώ ήμουν σίγουρός ότι η κοπέλα ΔΕΝ εξαπατήθηκε. Και το επαλήθευσα αυτό τις δύο φορές που πήγα να την δώ (Οκτ 2004, Απρ 2006). Εμένα η κοπέλα αυτή μου φάνηκε τόσο ευχαριστημένη που ήταν μοναχή, όσο μια ερωτευμένη κοπέλα που βρίσκεται στην αγκαλιά του αγαπημένου της (αυτή την περιγραφή έδωσα στην μάνα της).
Δεν συμμερίζομαι τις απόψεις ότι κάποιος γίνεται μοναχός από ερωτική (ή άλλη) απογοήτευση, ή από πλύση εγκεφάλου. Θεωρώ πως δεν αντέχεται η ζωή του μοναχού, εκτός και αν αγαπάς αυτό που κάνεις. Όπερ θα φανεί και στην πνευματική εξέλιξη του συγκεκριμένη μοναχού.

συμφωνώ πως μοναχός γίνεσαι μόνο όταν το θέλεις εσύ και κανένας εξωτερικός παράγοντας δεν μπορεί να σε επηρεάσει...γιατί πράγματι η ζωή του μοναχού δεν αντέχεται... για εμάς που είμαστε απ' έξω τουλάχιστον.
ωστόσο στην Εσφιγμένου γνώρισα μοναχό ο οποίος είναι περίπου 60 χρ και μόνασε πριν από 5 χρόνια ερχόμενος από τη Βοστώνη γιατί δεν είχε πλέον που να πάει...είναι ένας γλυκύτατος άνθρωπος , πιστεύω γεμάτος αγάπη και καλοσύνη μέσα του.

[LOCKHEART]

Θυμάμαι πριν χρόνια που στην γειτονιά μου στα Πατήσια μια κοπέλα έγινε μοναχή ήταν περίπου 20 χρονών τότε και οι γονείς της μοίραζαν ΜΠΟΥΜΠΟΥΝΙΕΡΕΣ ! φοβερή στιγμή !

[ΣΤΕΦΑΝΟΣ]

Θυμάμαι πριν χρόνια που στην γειτονιά μου στα Πατήσια μια κοπέλα έγινε μοναχή ήταν περίπου 20 χρονών τότε και οι γονείς της μοίραζαν ΜΠΟΥΜΠΟΥΝΙΕΡΕΣ ! φοβερή στιγμή !

αυτά Σπύρο είναι εξαιρετικές περιπτώσεις και απαιτούν πολύ δουλεμένους πνευματικά ανθρώπους...και μάλλον δεν έχουν να κάνουν με τον μέσο άνθρωπο που μόνο στο άκουσμα αυτού του γεγονότος πανικοβάλλεται.

[aposal]

Πράγματι! Μπουμπουνιέρες θα έπρεπε να μοιράζουν! Μπράβο τους!