aposal έγραψε:Φυσικά και απαντήθηκε.
Είναι όμως κάπως λεπτό το θέμα και η περιγραφή του δεν μπορεί να γίνει ως συνήθως. Όπως πολύ σωστά το είπε ο Νίκος (filotas), το κακό προέκυψε από την απομάκρυνση απο τον Θεό.
Όπως συμβαίνει στην περίπτωση ενός δωματίου, που όταν απομακρύνουμε την λάμπα που το φωτίζει, το δωμάτιο θα βυθιστεί στο σκοτάδι. Δεν δημιουργείται το σκοτάδι. Η ύπαρξή του οφείλεται στην απουσία φωτός.
Και πάλι δε καλύπτομαι. Με την έννοια ότι μένω με κενά.
Εφόσον και ο Εωσφόρος ήταν δημιούργημα του Θεού, λογικά ήταν αγνός και καλός.
Και παρόλο που είχε ελευθερία βούλησης, εν τούτοις, δεν πλάστηκε απο το Θεό με προδιάθεση να καλλιεργήσει το κακό μέσα του αλλά το καλό.
Εφόσον λοιπόν είχε το καλό μέσα του, πως του προέκυψε η επιθυμία να απομακρυνθεί απο το Θεό;
Πως του καλλιεργήθηκε η ματαιοδοξία;
Πως άρχισε να μηχανεύεται αφού δεν πλάστηκε με τέτοιες προδιαγραφές;
Με μπερδεύουν πολύ όλα αυτά.
Και σταθερή και στακάτη απάντηση δεν διάβασα απο κανέναν.
«Ο λύχνος του σώματος εστίν ο οφθαλμός· εάν ουν ο οφθαλμός σου απλούς η, όλον το σώμα σου φωτεινόν έσται.»
Αγαπητέ / ή Byzantn_Spirit ταπεινή μου γνώμη είναι πως ο καθένας απάντησε κατα την άποψη του και με αυτά που γνωρίζει.Δεν τα ξέρουμε και όλα. Αυτά τα γνωρίζουν καλύτερα οι θεολόγοι και οι πνευματικοί άνθρωποι.Είναι πράγματα εξ' αποκαλύψεως για όσους τα γνωρίζουν...
Αν και δεν μπορώ να το εξηγήσω καλά, θα σου πώ πώς το αντιλαμβάνομαι εγώ :
Ο Θεός δημιούργησε όλα τα πλάσματά Του δίνοντάς τα την ελευθερία να επιλέξουν αν θα παραμείνουν μαζί Του (κάνοντας υπακοή σ' Αυτόν) ή αν θα απομακρυνθούν.
Όσα μένουν μαζί Του, τροφοδοτούνται από την ίδια ενέργεια που έχει ο Ίδιος, δηλαδή το καλό.
Όσα απομακρύνθηκαν, δεν τροφοδοτούνται από την ενέργεια, οπότε σκέφτονται, λέγουν και πράτουν τα αντίθετα πράγματα.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
efthumhs έγραψε:Αγαπητέ / ή Byzantn_Spirit ταπεινή μου γνώμη είναι πως ο καθένας απάντησε κατα την άποψη του και με αυτά που γνωρίζει.Δεν τα ξέρουμε και όλα. Αυτά τα γνωρίζουν καλύτερα οι θεολόγοι και οι πνευματικοί άνθρωποι.Είναι πράγματα εξ' αποκαλύψεως για όσους τα γνωρίζουν...
Νομίζω τελικά ότι τείνω να συμφωνήσω μαζί σου Ευθύμη.
Το εκ μέρους γνωρίζουμε όπως λέει και ο Απ. Παύλος.
aposal..
Πολύ πιθανόν να συμβαίνει και αυτό που γράφεις στην τελευταία σου απάντηση.
Αν και δεν μπορώ να το εξηγήσω καλά, θα σου πώ πώς το αντιλαμβάνομαι εγώ :
Ο Θεός δημιούργησε όλα τα πλάσματά Του δίνοντάς τα την ελευθερία να επιλέξουν αν θα παραμείνουν μαζί Του (κάνοντας υπακοή σ' Αυτόν) ή αν θα απομακρυνθούν.
Όσα μένουν μαζί Του, τροφοδοτούνται από την ίδια ενέργεια που έχει ο Ίδιος, δηλαδή το καλό.
Όσα απομακρύνθηκαν, δεν τροφοδοτούνται από την ενέργεια, οπότε σκέφτονται, λέγουν και πράτουν τα αντίθετα πράγματα.
«Ο λύχνος του σώματος εστίν ο οφθαλμός· εάν ουν ο οφθαλμός σου απλούς η, όλον το σώμα σου φωτεινόν έσται.»
Ασφαλώς και δεν απαντήθηκε... Είναι απο τις ερωτήσεις που δεν μπορούν να απαντηθούν, και ίσως απαντηθούν μετά θάνατο...Πάντως αρκετά ορθή άποψη ίσως θα ήταν αυτή του filota. Πάντως έχει σχέση με την ελευθερία όντων που έχουν αυτεξούσιο. Υπάρχουν πολλές τέτοιου είδους ερωτήσεις που δεν έχουν απάντηση ( εξαρτάται βέβαια απο τον τρόπο που σκέπτεται και επεξεργάζεται τις πληροφορίες κανείς), όπως για π.χ. τι δουλειά είχε ο Διάβολος Μέσα στον Παράδεισο, ή γιατί ο Θεός φτιάχνοντας τον Παράδεισιο τον περιέφραξε,( τι υπήρχε γύρω απο αυτόν;) Οσο και αν θέλεις μεταφορικά να δείς αυτά τα συμβάντα πάντα θα έχεις απορίες και ερωτηματικά. Εκτός τούτου ας θυμηθούμε και λίγο το ταπεινό φρόνημα, που θέλει να είμαστε εντός πραγματικότητος, δηλαδή ίσως απλώς δεν μπορούμε να τα εξηγούμε ή να τα κατανοήσουμε όλα.
Καλησπέρα
Νομίζω ότι ο Φιλώτας έδωσε μια απάντηση στο βασικό ερώτημα...τώρα εξ ορισμού το αυτεξούσιο είναι αυτό δηλαδή η δυνατότητα να αρνηθεί το πλάσμα και τον ίδιο το Δημιουργό του. Αυτό ο Θεός το σέβεται παρόλο ότι δεν υπάρχει τίποτα στο οποίο να μην ευρίσκεται, αφού είναι πανταχού παρών, υπάρχει για το συγκεκριμένο πλάσμα εθελουσία στέρηση του αγαθού. Αυτό είναι το κακό, όπως όπου δεν υπάρχει φως είναι σκοτάδι. Η στέρηση των Θείων Ενεργειών είναι και η Κόλαση όλων όσοι διαλέξουν την άρνηση του Χριστού και το πονηρό...
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
Εχετε την κακη συνηθεια, μερικοι αγαπητοι/ες, να μην διαβαζετε κατ'ουσιαν, αλλα να κανετε μια απλη βιαστικη αναγνωση, γιαυτο και δεν μπαινετε στην ουσια των λεγομενων, και μενετε στο εξωτερικο κελυφος, στο γραμμα, με φυσικο επακολουθο να μενουν και οι αποριες σας αλυτες η ανικανοποιητες.
Η ερωτηση σου, Byzantine_Spirit, εχει επαρκεστατα πληρωθει απο τα μεχρι τωρα κειμενα. Αν θες μπορουμε να παραθεσουμε και πιο υψηλη θεολογια, ικανη να σε πεισει αμεσα και χωρις κανενα αντιλογο, αλλα δεν ξερω μετα τι εχουμε να ακουσουμε, περι.. διδασκαλων και αλλα τετοια φαιδρα και φθηνα.
Εαν θες πες μας, να προχωρησουμε.
Ομως μεχρι τοτε: Αφου ειπαμε οτι δεν τον επλασε ο Θεος υπερηφανο τον εωσφορο μεν, ΑΛΛΑ του αφησε την δυνατοτητα να ΦΕΡΘΕΙ ως υπερηφανος, μεσω της ελευθεριας και της ασκησεως του Αυτεξουσιου. Εδω ειναι το κλειδι.
Με βαζεις εμενα σε ενα σπιτακι και μου λες παρε και ενα σπιρτο και κανε οτι θες. Εγω λοιπον αντι να αναψω καμμια φωτια να ζεσταθω στο τζακι, η να μαγειρεψω, τι κανω; Βαζω φωτια, και καιω και το σπιτακι και το δασακι και το κλουβιο μου το κεφαλακι.. Ποιος φταιει; Ποιος ευθυνεται; Ποιος εκανε κακη χρηση της πληρους ελευθεριας που ελαβε να κινηθει οπως θελει;
Εσυ, που μου εδωσες ολα τα μεσα και το αυτεξουσιο, η εγω που βλακωδως κατεστρεψα τα παντα; Μου ειπες εσυ ποτε να καψω τα παντα; Πως το επελεξα εγω; Moνος μου.. Eτσι λοιπον γεννιεται και υποστασιαζεται το κακο. Οταν το επιλεγουμε οταν το φερνουμε εμεις στην υπαρξη, με το να ΜΗΝ κανουμε το καλο. Απλο ειναι.
Και εσυ Ionas, με αγαπη σου λεω οτι, μαλλον εχεις λαθος οσον αφορα την στερηση των θειων ενεργειων, για τους "κολασμενους".
Ο Θεος ΔΕΝ στερει απο κανεναν τιποτα, κατα την θεολογια των Πατερων μας, αλλα, αποδιδει τα ιδια σε καθε εναν απο εμας, ητοι την ακτιστη ζωοποιο θεωρια και δοξα Του, ΑΛΛΑ οι μεν σεσωσμενοι θα την βιωνουν ως απολαυση-ηδονη πνευματικη ως φως, οι δε "κολασμενοι" θα την βιωνουν ως καυση-οδυνη και ασβεστο πυρ βασανισμου και μονωσεως πνευματικης.
Ο Ηλιος της δικαιοσυνης θα λαμπει το ΙΔΙΟ σε ολους, αλλα αλλοι θα Τον χαιρονται, και θα εντρυφουν αιωνια στην θαλπωρη Του, ενω αλλοι θα καιγονται και θα ελεγχονται αιωνια απο το υπερλογο και ανεσπερο φως Του.
Οποιος λοιπον δεν φροντισει απο εδω, απο αυτην την ζωη να βιωσει εστω αμυδρα τον Θεον, μεσω των ακτιστων ενεργειων Του, οποιος δεν καταστει κατοικητηριο του Αγιου Πνευματος και ναος της Χαριτος, ουτε στην μελλουσα ζωη θα μπορει να το κανει, κατα τροπο "αυτοματο" η "μαγικο" αφου δεν θα εχει μεταποιησει εαυτον σε δοχειο δεκτικο και μεθεκτο της Θειας Χαριτος.
Ενα απλο χωματινο τουβλο που δεν εχει κανει τιποτα ποτε, για να μην μεινει χωματινο τουβλο, δεν μπορει ξαφνικα και ως ετυχε να γινει υαλοτουβλο και να λαμπει και να αφηνει να περναει το φως απο μεσα του.
Λοιπον οπου θελει ο καθενας θα τοποθετησει μονος του τον εαυτον του. Ειτε στην απολαυση του Θεου, ως ηδονη αιωνια πνευματικη, ειτε ως οδυνη αιωνια υπαρκτικης μονωσεως, κενου και ακοινωνησιας. Γιαυτο λενε οι Πατερες οτι στην ουσια ο Θεος δεν κολαζει, αλλα μονοι μας επιλεγουμε την αιωνια μας κατασταση.
Είπα, Διονύση, ότι στερείται των Θείων Ενεργειών ο κολασμένος σύμφωνα με το Πατερικό ότι κακό είναι η στέρηση του Αγαθού...Αν παρατήρησες πιο πάνω είπα ότι δεν υπάρχει χώρος όπου να μην ευρίσκεται ο Θεός ακόμη και στη Γεένα του πυρός. Μεταφραζόμενο στα ανθρώπινα μέτρα και λογική, όσο είναι δυνατό να γίνει κατανοητό, αυτό το μυστήριο της αιώνιας ευδαιμονίας από τη μια και αιώνιας κόλασης από την άλλη θα λέγαμε απλά ότι: Αφήνει ελεύθερα ο Θεός τα πλάσματα Του (αγγέλους ή ανθρώπους) να διαλέξουν να είναι θεούμενοι συνεχώς (Αγαθό) ή δαιμονοποιούμενοι συνεχώς (κακό).
Το Θείες Ενέργειες χρησιμοποιείται εδώ όπως θα λέγαμε πλήρωση με Άγιο Πνεύμα. Είναι δυνατόν να μου πεις ότι έχει Πνεύμα Άγιο ένας αμαρτωλός ή ο διάβολος????
Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς
