π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Συντονιστής: Συντονιστές

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11892
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Κυρ Ιαν 05, 2020 11:47 pm

2020 ΦΩΤΑ

Πού είναι ο Θεός;
Μήπως με αυτά που θες
είσαι αμαρτωλός;
Μήπως η λύση είναι
να 'σαι για όλα ενοχικός;
Πότε θα ανοίξει ο Ουρανός;
Να στάξει Φως ,
να δω εντός μου
καθαρά
Φως εκ Φωτός.

Νερό .
Φως.
Αγιασμός.
Θεός.
Σταυρός.
Ουρανός .
Ενα λευκό Περιστέρι!
Του Πρόδρομου το χέρι.

Και όλο το κορμί
του Ιησού ,
να στάζει
τις σταγόνες του Ιορδάνη
που ξαφνικά
έγιναν υπερπολύτιμες.

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11892
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Κυρ Ιαν 12, 2020 1:16 pm

ΤΟ ΧΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΑΞΗ, ΑΡΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΙΑ!

Έχω κάποιους φίλους, που όταν τους μιλώ, νιώθω να ξεκουράζεται η ψυχή μου και να καθαρίζει ο νους μου πολύ. Σκέφτονται καθαρά, μιλάνε με αληθινή αγάπη, κοιτάνε το πραγματικό καλό μου, μπαίνουν στη θέση μου, ζυγίζουν σωστά, δεν απορρίπτουν, αποδέχονται. Βλέπουν τα λάθη μου, και προσπαθούν να τα διορθώσουν διακριτικά, χωρίς προσβολές ή λόγια που θα με κάνουν να πονέσω άγονα ή να αμυνθώ ή να κρυφτώ ή να πάψω να μιλάω μαζί τους. Διακριτικότητα και θεία φώτιση λέγονται αυτά που έχουν. Το παράξενο είναι ότι δεν είναι θεολόγοι οπωσδήποτε, ή σχετιζόμενοι με την «πνευματική» ζωή όπως την εννοούμε συνήθως. Μα τελικά, βγάζουν μια πνευματικότητα που εγώ τη ζηλεύω πολύ. Διαύγεια νου.

Έχω και κάποιους άλλους φίλους, που είναι παρόντες στη ζωή μου κάποιες φορές, με όλο τους το είναι, κάνουν το καλύτερο που μπορούν, τα δίνουν όλα.
Αλλά μετά, εξαφανίζονται.
Δεν μπορούν πολλά πολλά, δεν αντέχουν την εγγύτητα, τη σταθερότητα, τη συνέχεια. Είναι κάτι σαν κομήτες. Λαμπεροί, δυναμικοί, σημαντικοί, εντυπωσιακοί, μα αυτό ήταν. Κρατάνε όσο κρατάει ένα πυροτέχνημα και μια φωτοβολίδα. Και μαθαίνω να το σέβομαι κι αυτό, τα τελευταία χρόνια. Και να καταλαβαίνω ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.
Μου λέει προχτές ένας γνωστός: Εγώ όταν βγαίνω με μια παρέα κολλητή, τα δίνω όλα σ’ αυτή τη βόλτα. Μα μετά, για 3-4 μέρες, δεν θέλω καμία κουβέντα μαζί τους, θέλω να μένω μόνος, με τον εαυτό μου, στην ησυχία μου, στη μοναξιά μου. Μου αρέσει πολύ αυτό, τη βρίσκω έτσι, δεν μπορώ κάθε μέρα επαφές και λόγια και βόλτες και πολλά πάρε δώσε. Ίσως έχω ψυχολογικά, δεν ξέρω πώς το ακούς, μα εγώ έτσι είμαι. Χάνομαι. Μα αγαπώ και πάλι, μου αρκεί να ξέρω ότι με σκέφτονται και ας μη μιλάω.
Η Στέλλα, αν δεν δει μήνυμα στο κινητό, ζει με απίστευτες αμφιβολίες, νιώθει απόρριψη, φοβερή μειονεξία και χάλια.
Ο Βασίλης δεν μπορεί να κουβεντιάσει με τη Γιάννα, παρά μόνο με βιντεοκλήση, ώστε να βλέπονται. Διαφορετικά, δεν μπορεί να πει τίποτε, ούτε μια καλημέρα! Ο Δημήτρης, όμως, θέλει μόνο να γράφει, και σπάνια να βλέπει το συνομιλητή του στο Skype κλπ.
Μου λέει μια μέρα κάποιος να μιλήσουμε στο Skype ενώ θα τρώμε και οι δυο το βραδινό μας και ένιωθε σα να είμαστε παρέα στο ίδιο μαγαζί, σε ζεστή ταβέρνα. Άλλος, δεν νιώθει καθόλου καλά να τον βλέπουν να τρώει ή να διαβάζει ή να κάνει δουλειές μπροστά στα μάτια σου.
Ο Κώστας, σε δέχεται επίσκεψη στο σπίτι του, μόνο αν βγάλεις τα παπούτσια στην είσοδο, αν έχεις μαντηλάκια με οινόπνευμα και αν έχεις πλυθεί πριν μία ώρα με Dettol.
Η Ελένη, δεν ανοίγει ποτέ το σπίτι της σε κανέναν, και θέλει να βλεπόμαστε μόνο έξω, σε βόλτες, φαγητό ή σινεμά. Μα ποτέ στο σπίτι μέσα. Εδώ και κάτι χρόνια δεν έχει μπει κανείς μέσα, ούτε τα παιδιά στα κάλαντα, ούτε ο παπάς με τον αγιασμό. Ειδικά στο υπνοδωμάτιο! «Εδώ δεν μπαίνει κανείς, εκτός από μένα»
Ο Μιχάλης εκνευρίζεται αν πιείς νερό και δεν κλείσεις το πώμα στο μπουκάλι αμέσως.
Η Ματίνα δεν αντέχει να ακούει τον άντρα της να μασάει μήλο και να κάνει «κλούτσου - κλούτσου» με τα δόντια και τη γλώσσα του.
Η Βάσω, προκειμένου να χρησιμοποιήσεις το μπάνιο στο σπίτι της, θα σου εξηγήσει με όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, πώς πρέπει να κινηθείς. «Το καζανάκι, το καπάκι, το σαπούνι αυτό και όχι το άλλο, η πετσέτα αυτή η μικρή η πράσινη, μην πάρεις τη μεγάλη τη μουσταρδί, και μην πατήσεις χωρίς παντόφλες το πάτωμα». Βέβαια, το τέλειο θα ήταν να μην το χρησιμοποιήσεις καθόλου το μπάνιο της, και να πας σπίτι σου όπως είσαι, μα αυτό είναι κάτι που δεν θα σου το πει ποτέ τόσο ευθέως, καθότι έχει και τρόπους.
Ο Σωτήρης τσακώθηκε με το γιο του, επειδή πιέζει το σωληνάριο της οδοντόκρεμας από το κέντρο, και δεν το πάει σιγά- σιγά από την άκρη προς το κέντρο. Τους άκουσε ένα βράδυ όλη η πολυκατοικία και όλοι πήγαν να δουν πώς να είναι άραγε η δική τους οδοντόκρεμα.
Η Ντίνα πήρε γάτα, και ο άντρας της της είπε, «ή η γάτα, ή εγώ! Αν δεν φύγει η γάτα, χωρίζουμε»
Ο Σπύρος με τη Νατάσα, μαζεύουν οικογενειακώς γάτες και άλλα ζώα στο σπίτι και τρώνε μαζί σχεδόν απ’ τα ίδια πιάτα! (ναι, ναι, όπως στο λέω).
Στο Φώτη αρέσουν τα πολλά γλυκόλογα της γυναίκας του, ενώ ο Σταμάτης αηδιάζει και θέλει με το σταγονόμετρο, μια φορά στο τόσο. Αλλιώς, λέει, ξενερώνει, και θεωρεί την Έφη δεδομένη και βαρετή.
Τον Αντώνη η πολλή διαχυτικότητα τον τρομάζει και φεύγει, ενώ η Άννα, νιώθοντας την πλημμύρα της αγάπης του Χρήστου, βγάζει σανίδα και ετοιμάζεται να κάνει σέρφινγκ, απολαμβάνοντας τον ωκεανό της καρδιάς του μια ζωή.
Η Μαρίνα χαίρεται 6 μήνες πριν για τις διακοπές του καλοκαιριού, και την εκνευρίζει ο άντρας της που όλα τα κοιτάει με απάθεια, σαν Βούδας σε κατάσταση Νιρβάνα, και της λέει ψύχραιμα, «θα χαρώ, αγαπούλα μου, όταν έρθει η ώρα, πάω να βγάλω τα σκουπίδια τώρα, μύρισε το σπίτι»

Είμαστε τόσο πολλοί, τόσο διαφορετικοί, τόσο ιεροί όλοι, μοναδικές υπάρξεις.
Ευτυχείς όσοι είμαστε ευέλικτοι σε όλα αυτά, και μπορούμε και συνυπάρχουμε με τρόπους λειτουργικούς και άνετα διαχειρίσημους, ώστε να γίνεται η ζωή μας όμορφη και ψυχικά ξεκούραστη.
Όσοι θέλουν όλους τους άλλους με το δικό τους τρόπο, θα δυσκολευτούν. Εκτός αν βρούνε ανθρώπους- πρόβατα, και ανθρώπους- θύματα, να τους κάνουν μονίμως ό, τι θέλουν.
Όσοι γίνονται μονίμως το χαλί για όλους τους άλλους, επίσης θα πονέσουν, και σταδιακά θα χάσουν την ταυτότητά τους.
Όσοι βάζουν τα προσωπικά τους όρια, και λένε κι αυτοί τη γνώμη τους, το πάνε καλά στο θέμα των ανθρώπινων σχέσεων.
Σε ακούω, σε σέβομαι, προσπαθώ να σε καταλάβω, τα ζυγίζω μέσα μου. Κοιτάω να δω τι απ’ αυτά που είσαι το αντέχω, και τι με δυσκολεύει υπερβολικά.
Και προσπαθούμε με αγάπη να πετύχουμε τη σύγκλιση και τη συνάντηση!
Κάπου να συναντηθούμε, ώστε να έχουμε καλή επικοινωνία, επαφή κλπ.
Να αλλάξω κι εγώ λίγο τα δικά μου, όσα πρέπει να αλλάξω λίγο. Να αλλάξεις και εσύ λίγο, και να βρεθούμε κοντά. Αλλιώς, με το πείσμα και τις εμμονές, την καταπίεση και τον άγριο τρόπο, το χάσμα θα γίνει μεγάλο και σε λίγο θα έρθουν ποικίλες ψυχρότητες και χωρισμοί.

Γενικώς, είναι μικρή η ζωή, και πού να τα προλάβεις όλα αυτά, θέλουμε πολλές ζωές και άπλετο χρόνο.
Ευτυχείς όσοι έχουνε καλή χημεία ήδη απ’ την αρχή και νιώθουν να κουμπώνουν εύκολα οι σχέσεις τους, οι ζωές τους, οι ψυχές και τα κορμιά τους.
Μα και όσοι αγωνίζονται και αλλάζουν στην πορεία, είναι πολύ σπουδαίοι και αυτοί, διότι κάνουν δουλειά μέσα τους.
Μη σου πω ότι αυτοί αξίζουν περισσότερο!
Διότι ό, τι έχουν πετύχει, είναι καρπός προσπάθειας, κόπου, τρόπου, σοφίας, μελέτης, ωριμότητας, αγάπης.
Είναι θεϊκή η ζωή μας τελικά.
Διότι είναι όλα τα παραπάνω: Ένα χάος που πάει να μπει σε τάξη, αρμονία και να γίνει ομορφιά.

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11892
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Τρί Ιαν 14, 2020 11:05 pm

ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΖΩΝΤΑΝΗ Η ΖΩΗ, ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΩΘΗΤΙΚΟ!

Είναι κάτι μέρες που όλα κυλούν εύκολα, και μοιάζει όλες οι πόρτες να ανοίγουν στο πέρασμά σου, σαν να σε περίμεναν να σε καλωσορίσουν. Βρίσκεις το λεωφορείο αμέσως, ή εμφανίζεται το ταξί που ψάχνεις στο λεπτό, ή η εξυπηρέτηση στο τηλέφωνο με τον υπάλληλο γίνεται εύκολα, χωρίς νεύρα και ένταση.
Κι έρχεται ο Μάνος και σου δίνει πίσω 50 ευρώ που σου χρωστούσε από πέρυσι – πού το θυμήθηκε; το είχα ξεχάσει τελείως!- και χαμογελάς με τις ευχάριστες εκπλήξεις.
Και η κοπέλα που είδες στο μετρό και σου ‘σκασε ζεστό χαμόγελο, μετά από λίγους μήνες γίνεται η αρραβωνιαστικιά σου, και πάτε σοβαρά για γάμο!
Από ένα χαμόγελο στη στάση «άγιος Αντώνιος»!!
Τύχη; Δεν ξέρω, πάντως έγινε, και ήταν τέλειο!!

Είναι όμως και κάτι μέρες, ρε φίλε, που όλα τα ανάποδα πέφτουν επάνω σου, σα να σε έβαλαν στόχο τους όλα τα στραβά αυτού του κόσμου. Προβλήματα συνέχεια, το ένα μετά το άλλο. Σα να σε μούτζωσαν, σα να σε μάτιασαν, σα να τα ‘βαλε μαζί σου ο Θεός και όλοι οι άγιοι. Έτσι νιώθεις.
Δεν βάζουν καλοριφέρ στην πολυκατοικία, διότι δεν πληρώνουν τα κοινόχρηστα οι πιο πολλοί και δεν αγόρασαν πετρέλαιο. Έκλεψαν το ποδήλατο του γιου σου και δεν μπορεί να πάει εύκολα φροντιστήριο. Η πεθερά σου έσπασε το πόδι, και δεν μπορεί να κρατάει τα μωρά, διότι τώρα έγινε κι αυτή μωρό που θέλει φροντίδα όλη μέρα.
Πας σπίτι να προτείνεις στη γυναίκα σου να πάτε σινεμά και ξαφνικά σου λέει ότι θέλει διαζύγιο, διότι νιώθει πίεση και δεν αντέχει άλλο. Και το εννοεί! Έχει πάει ήδη στο δικηγόρο και ξεκίνησε τη διαδικασία. Και μένεις παγωτό.
Στη δουλειά ο συνάδελφος σού σπάει τα νεύρα με τις ειρωνείες του.
Η κοπέλα που έχεις βάλει στο μάτι εδώ και έξι μήνες, μαθαίνεις ότι καρδιοχτυπά για άλλον και τελικά καταλαβαίνεις ότι όλα τα like και οι καρδούλες που σου έκανε στο facebook ήταν μόνο φιλικά, και τρελαίνεσαι, στα όρια κατάθλιψης.
Κει που κάνεις το μεταπτυχιακό με όρεξη, ξυπνάς μια μέρα και δεν θέλεις τίποτα στη ζωή, βαριέσαι τα πάντα, τους πάντες, κυρίως εσένα τον ίδιο, τον εαυτό σου. Οι γονείς πληρώνουν και φωνάζουν και περιμένουν αποτελέσματα, ενώ εσύ πνίγεσαι απ’ το άγχος, ενώ το στομάχι σου γίνεται κόμπος.
Βρήκες μια υπέροχη κοπέλα, ζεις μαζί της 3 χρόνια και λίγο πριν το γάμο μαθαίνεις ότι είναι μυθομανής, και ότι τελικά δεν δούλευε στο σχολείο που σου έλεγε τόσο καιρό!! Μα καλά, πώς γίνεται; Κάθε μέρα έφευγε απ’ το σπίτι στις 7.30 και πήγαινε υποτίθεται σχολείο. Μέχρι και τριήμερη πήγε στην Κέρκυρα, και έπαιρνε τηλέφωνο από τον άη Σπυρίδωνα, ενώ ήταν στης μάνας της στην Καλλιθέα!! Άντε τώρα να παντρευτείς, να δεις χαρά! Δηλαδή, μια τρέλα.
Και εκεί που ετοιμάζεσαι να βαφτίσεις το παιδάκι σου, τρεις μέρες πριν, αρρωσταίνει με υψηλό πυρετό ο νονός και ο πεθερός σου. Ο παπάς προς το παρόν είναι καλά! Μα όλα πάνω σε μας θα πέσουνε; μου είπες.
Κι όταν ήρθε η πίτσα που περίμενες με τα τριμμένο λουκάνικο Καρδίτσας και το ψιλοκομμένο πράσο που δίνει τέλεια γλύκα, σε πήρανε τηλέφωνο απ’ τα επείγοντα, να πας στο νοσοκομείο, διότι πάτησε την κόρη σου αυτοκίνητο και κινδυνεύει σοβαρά. «Η πίτσα σας, σε ποιο όροφο είστε;»

Τι γίνεται για όλα αυτά;
Τίποτε.
Ποια η λύση; Δεν υπάρχει λύση.
Έτσι είναι η ζωή
Όλα συμβαίνουν. Σε όλους.
Και όλα περνάνε τελικά. Όσα περνάνε. Και όσα δεν περνάνε, τελικά και αυτά… περνάνε! Τελειώνουν.
Και αφήνουν άλλοτε στάχτες και συντρίμμια.
Άλλοτε δάκρυα που λάμπουν σα διαμάντια και σου σκάβουν την ψυχή και βγαίνει μια κρυμμένη ωραιότητα που αγνοούσες ότι έχεις.
Άλλοτε τρελαίνεσαι και το ρίχνεις στο ποτό, στα φάρμακα, τους ψυχιάτρους.
Άλλοτε βρίσκεις τον αληθινό Θεό, και έρχεσαι στα ίσια σου.
Άλλοτε βρίσκεις ένα Θεό της φαντασίας σου, και γίνεσαι πιο τρελός από πριν, μα σου αρέσει όλο αυτό το παραμύθι που ζεις και συνεχίζεις το δρόμο σου, ευτυχισμένος στην άγνοια της δυστυχίας σου, μα αγκαλιά με τον καινούργιο «Θεό» σου.
Γενικώς, ο καθένας κάτι κάνει και επιβιώνει και προχωρά και εξελίσσεται.
Διότι αυτό είναι το ωραίο με τη ζωή. Σε πάει μπροστά, όπως και να ‘χει!
Ζεις.
Ό, τι κι αν γίνει, τελικά θα πας πιο πέρα. Θα γίνουν βήματα, αλλαγές.
Είναι τόσο ζωντανή η ζωή, το μυστήριο αυτό το προωθητικό.
Αυτή η μυστήρια δύναμη του Θεού, που κάνει το μπουμπούκι να ανοίγει, και τις ρίζες να βαθαίνουν για να πιούν νερό, τις φακές που βάζουν τα παιδάκια στο κεσεδάκι το γιαούρτι, να σκάνε και να βγάζουν φύτρα.
Κάτι γίνεται πάντα. Και κει που λες, «αποκλείεται εγώ να το αντέξω αυτό», τελικά το αντέχεις!! Και λες «πώς μπορώ και ζω μετά από αυτό;;;!!!»

Θεέ μου, Σε ευχαριστώ για όλα!
Αυτό λέω στο τέλος.
Νηφαλιότητα, ψυχραιμία, προσευχή, αποδοχή.
Όλα γίνονται στην ώρα τους: Ωραία!
Η ζωή είναι ωραία!!!
Διότι είναι αυτή που είναι!

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11892
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Τρί Ιαν 28, 2020 1:15 pm

ΕΙΔΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΤΑ ΚΛΑΜΕΝΑ

Κάποιοι άνθρωποι κλαίνε πολύ σ’ αυτό τον κόσμο. Κάνουν κύκλους μαύρους γύρω απ’ τα μάτια τους. Μουσκεύουν τα μάγουλά τους.
Απανωτά χτυπήματα. Απορρίψεις, ακυρώσεις, μόνιμες εξετάσεις, κρίσεις και συγκρίσεις.
Ερωτική συζυγική δυσλειτουργία. Έχουν τη σχέση που δεν θέλουν. Λαχταρούν αυτό που δεν μπορούν εύκολα να αποκτήσουν.
Χάνουν αγαπημένα πρόσωπα, σύζυγο, παιδιά. Χρεοκοπούν οικονομικά. Μπλέκουν σε τζόγο, χαρτιά, ουσίες. Μια τρέλα όλο αυτό.
Και πώς αντέχουν! Είναι κάτι θεϊκό αυτή τους η υπομονή, που στέκονται όρθιοι και παλεύουν. Σφίγγουν τα δόντια και πάνε παρακάτω, ενώ οι κύκλοι κάτω απ’ τα μάτια βαθαίνουν περισσότερο. Είναι τόσο ταλαιπωρημένοι, μπλεγμένοι, αδύναμοι και δυνατοί ταυτόχρονα! Κι εκεί που πας να τους λυπηθείς, σε κοιτούν με μια κρυμμένη σπίθα δύναμης, και σου λένε: Εσύ, τι θες; Ζήτησα εγώ τη λύπη ή τον οίκτο σου;

Έχω τον τίτλο του Χριστιανού.
Μερικοί απ’ αυτούς τους ήρωες της ζωής, δεν είναι πιστοί, δεν πάνε εκκλησία, δεν εξομολογούνται σε παπά.
Και μένω να παρατηρώ έκπληκτος το πώς εργάζεται ο Θεός και σ’ αυτά τα πλάσματά Του.
Ή μήπως νομίζεις ότι ο Θεός όλους αυτούς τους φτύνει & τους περιφρονεί;
Ή μήπως πιστεύεις ότι δεν τους φροντίζει κι αυτούς μέσα από τα τόσα που περνούν, και δεν τους κάνει να ανθίζουν, να καρπίζουν, να γράφουν στιχάκια πονεμένα & μεγαλόπρεπα; Θλιμμένα & ηρωικά.
Μελαγχολικά, αλλά με τόσο τίμια ειλικρίνεια.

Όλα αυτά σκεφτόμουν χτες, όση ώρα έβλεπα την ΕΥΤΥΧΙΑ, στα Village στο Μαρούσι.
Τι μεγαλείο κρύβει ο άνθρωπος! Ο κάθε άνθρωπος!
Αλίμονο μας όσοι διατυμπανίζουμε ότι είμαστε πιστοί, σωστοί, και κάνουμε σταυρούς μεγάλους, μα στην πράξη της ζωής βγάζουμε τόση μικροπρέπεια, μιζέρια & κακότητα.

Η Ευτυχία, έπαιζε χαρτιά,
έβριζε, ξενύχταγε, δεν ήταν καθώς πρέπει.
Μα δεν κατηγόρησε, δεν μίσησε,
δεν φθόνησε, δεν ήταν υποκρίτρια,
αλήτισσα, ούτε είχε πρόστυχη ψυχή.
Και έκλαψε πολύ.
Ψήθηκε.
Χόρτασε πόνο,
πένθος, δράματα,
φτώχεια και ταπείνωση.

Να το δεις!

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11892
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Τρί Ιαν 28, 2020 1:16 pm

ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Μου αρέσουν τα ερωτευμένα ζευγάρια
που κοιτούν τις ομορφιές γύρω τους,
θαυμάζουν τον υπέροχο κόσμο μας,
ταξιδεύουν,
ποθεί ο ένας αχόρταγα τον άλλο,
και ταυτόχρονα κάνουν δουλειά μέσα τους,
αυτογνωσία και τέτοια.

Θεέ μου,
θωράκισε αυτές τις σχέσεις!
Δέσε τις καρδιές και τα σώματα,
σκέπασέ τα με τη γλύκα,
τη δύναμη και το Φως Σου!
Ισόβια και αιώνια!

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11892
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Τρί Ιαν 28, 2020 1:17 pm

ΤΩΡΑ: ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ

Μου αρέσει πολύ να σκέφτομαι έτσι!
Και πιο πολύ, να ζω έτσι.
Μα ξεχνάω.
Και χάνομαι στις φαντασίες του μέλλοντος,
σε νοσταλγίες του παρελθόντος,
και χάνω τον Παράδεισο του ΤΩΡΑ!!!

Η ζωή είναι ωραία στο τώρα της!

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11892
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Πέμ Ιαν 30, 2020 11:10 am

ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΑ ΜΑΤΙΑ

Μάθε να βλέπεις πίσω από τη βιτρίνα.
Πίσω από κάθε αποκρουστικό αμαρτωλό άνθρωπο κρύβεται μια όμορφη ψυχή, που χάνεται και μπερδεύεται.
Ερμηνεύεις τους ανθρώπους σκληρά και άκαμπτα; Ή με επιείκεια και διάθεση κατανόησης;
Ο Χριστός, πώς βλέπει τον άσωτο;
Μένει στην αμαρτία ή κοιτά βαθύτερα;
Γιατί μας αγαπά τόσο πολύ, παρόλο που είμαστε ανάξιοι;
Τι δείχνει η χρήση ναρκωτικών, οι κλοπές, η συζυγική απιστία; Ότι ο άλλος είναι ρεμάλι, ή κάτι πιο βαθύ;
Πώς θα αλλάξει ο κόσμος μας;
Με την φιλάνθρωπη ματιά του Χριστού ή την αυστηρότητα του Φαρισαίου κριτή,
που δεν ξέρει να βλέπει το βάθος και αγνοεί πολλά;

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11892
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Σάβ Φεβ 08, 2020 12:49 am

ΟΤΑΝ ΒΡΕΙΣ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΟΡΕΞΗ...

Γιατί δεν αλλάζει η ζωή μου;
Γιατί δεν προχωράω στη δουλειά;
Τι φταίει και βαλτώνω, μιζεριάζω,
κουράζομαι, πλήττω και δεν χαίρομαι;

Θα τα κάνει όλα ο Θεός;
Εγώ; τι πρέπει να κάνω;
Πότε θα γίνει αυτό που ονειρεύομαι;
Θες πράγματι να αλλάξεις;
Το λένε τα χείλη σου, ναι.
Μα η καρδιά σου, όντως θέλει να αλλάξει;
Τι λένε οι άγιοι άνθρωποι και η ίδια η ζωή για όλα αυτά;
Διάφορα τέτοια θέματα αναλύονται εδώ...

https://www.youtube.com/watch?v=ju_8ZFb ... O_1boWDfzw

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11892
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Σάβ Φεβ 08, 2020 10:52 pm

ΟΤΑΝ ΒΡΕΙΣ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΟΡΕΞΗ...

Γιατί δεν αλλάζει η ζωή μου;
Γιατί δεν προχωράω στη δουλειά;
Τι φταίει και βαλτώνω, μιζεριάζω,
κουράζομαι, πλήττω και δεν χαίρομαι;

Θα τα κάνει όλα ο Θεός;
Εγώ; τι πρέπει να κάνω;
Πότε θα γίνει αυτό που ονειρεύομαι;
Θες πράγματι να αλλάξεις;
Το λένε τα χείλη σου, ναι.
Μα η καρδιά σου, όντως θέλει να αλλάξει;
Τι λένε οι άγιοι άνθρωποι και η ίδια η ζωή για όλα αυτά;
Διάφορα τέτοια θέματα αναλύονται εδώ...

https://www.youtube.com/watch

π. Ανδρέας Κονάνος

toula
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 11892
Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 10:29 am
Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ

Re: π. Ανδρέας Κονάνος (διάφορες ομιλίες)

Δημοσίευση από toula » Σάβ Φεβ 15, 2020 10:41 pm

ΑΠΛΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ & ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΗ

Είναι ωραίο να νιώθεις
ότι είσαι μέσα στην αγάπη του Θεού
και ότι σε προστατεύει
& σε υποστηρίζει διαρκώς,
οδηγώντας σε σε λιβάδια χαράς
και πέλαγα δράσης
και λιμάνια ασφάλειας.
Ανάλογα τι έχεις ανάγκη
τη συγκεκριμένη στιγμή.

Αυτό από μόνο του
είναι σαν βαθιά προσευχή.

Αν μπορείς ταυτόχρονα
μέσα σου
ας λες όσο πιο συχνά μπορείς
και το όνομα «Ιησού μου»,
όπως ένας ερωτευμένος
σκέφτεται πολύ συχνά το όνομα
του αγαπημένου του προσώπου,
και κοιτάει κάθε λίγο το κινητό
να δει αν έχει μήνυμα.

Εσύ, αντί για κινητό,
θα κοιτάς για θεία μηνύματα
στην «κινητή» ζωή σου.
Αρκεί να μάθεις
να διαβάζεις σωστά
τα λόγια Του,
τα σύμβολα,
ακόμα και τις τελείες....

Κάτι έχει και σήμερα
να σου πει ο Θεός.
Βασικά, ότι σε αγαπά.

π. Ανδρέας Κονάνος

Απάντηση

Επιστροφή στο “Διάφορες Ομιλίες”