Ένα πρωϊνό για μένα ξεχωριστό που με έκανε και δάκρυσα.Μπαίνωντας πριν λίγα λεπτά στο τρίτο Βαγόνι έπεσα πάνω σε ένα καρότσι, μπροστά στην πόρτα.Ίσα-ίσα που έκλεισε η πόρτα.Καλά λέω μέσα μου με τόσο κόσμο πως μπαίνει κι αναπηρικό καρότσι.Ήδη δεν είχα επιβιβαστεί στον προηγούμενο συρμό που είχε περάσει πριν 4 λεπτά επειδή δεν χωρούσε να μπει τόσος κόσμος.
Γύρισα την πλάτη κρατήθηκα όπως μπορούσα και χάζευα έξω.Στην επόμενη στάση έπρεπε να κατέβει ο κόσμος οπότε μπήκα και ξαναβγήκα για να μπορέσουν όσοι ήθελαν να αποβιβαστούν.Οπότε προχώρησα πιο μέσα επειδή δημιουργήθηκε περισσότερο χώρος.
Τότε μου κόπηκαν τα γόνατα.Αντίκρυσα πάνω στο αναπηρικό καρότσι ένα νεαρό παιδί περίπου 12-14 χρονών.Τα πόδια του είναι πιο μικρά από το σώμα του.Καθόταν με τέτοιο τρόπο που δεν μπορούσε να στηρίξει το σώμα του.Τα χερούλια του καροτσιού τα κρατούσε η μητέρα του.Δεν μπορούσε να το δει.Το κεφάλι του έπεφτε κάτω.Ξάφνου τον ακουμπάει στον ώμο ένα αντρικό χέρι και τον κρατάει εκεί σταθερά.Γυρίζω και κοιτάζω κι εγώ, ήταν ο πατέρα τους.Ένας άνδρας ψηλός πάνω από 1.80 γύρω στα 40-45.
Δεν θα ξεχάσω μα ποτέ δεν θα ξεχάσω το βλέμμα του παιδιού αυτού στον Πατέρα του.Τον κοίταξε μέσα στα μάτια.Το βλέμμα δεν το έπαιρνε από τον Πατέρα του.Στιγμιαία κατέβασε το βλέμμα του το παιδί αλλά πάλι τον ξανακοίταξε.Ήταν σαν του έλεγε σε σένα στηρίζομαι...μην με αφήσεις ποτέ.Βλέπω αυτά και αρχίζουν τα υγραίνονται τα μάτια μου.
Θέε μου μονολογώ έχω έναν άγγελο δικό σου μπροστά μου.Σταματά το τρένο, στάση Ευαγγελισμό.Μάλλον θα κατέβει εδώ.Μπορεί να πηγαίνουν το παιδί τους στο Νοσοκομείο.Κόσμος σαν μυρμήκια τρέχει εδώ κι εκεί να προλάβει.Τι να προλάβει όμως; αναρωτιέμαι.Για πιά Ζωή τρέχουμε; Για την παρούσα ή την μέλουσα; Ο χρόνος στιγμιαία σταμάτησε για μένα εκείνη την στιγμή.Βλέπω μόνα τα μάτια του παιδιού.Επόμενη στάση Σύνταγμα.Καταβαίνουν όλοι και το παιδί με τους γονείς μου είναι ακόμη μέσα.Εγώ δεν βγαίνω και περιμένω μην τυχόν χρειάζονται βοήθεια με το καρότσι.
Τότε ρωτάω τον Πατέρα του "Θέλετε να σας βοηθήσω σε κάτι" ; μου απαντά "'Οχι ευχαριστώ, ρε φίλε".H φωνή του , η χροιά της φωνής του φανέρωνε μεγάλη θλίψη και πόνο καρδιάς.Αυτός ο Άνθρωπος σκέφτηκα με τόσο μεγάλο Σταυτό στέκεται όρθιος.Ο Γιός του, του χαμογελά από τον αναπηρικό καρότσι και εκείνος πρέπει να του δώσει δύναμη...
Τρέχουν τα μάτια μου.φοράω τα γυαλιά μου κι ανεβαίνω τις κυλιόμενες σκάλες.Η καρδιά μου χτυπά δυνατά,προσπαθώ να συνέλθω.Δεν τρέχω στις σκάλες, δεν αγχώνομαι να πάω να κτυπήσω την κάρτα μου στην δουλειά, δεν με νοιάζει...Σκέφτομαι αυτήν την οικογένεια μόνο.
Φαίνεται ο "Κύριος" με αγαπάει ακόμη και μου στέλνει στο δρόμου Αγγέλους για να με συνετίζει...
Ήθελα να σας πω αυτά, ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα πρωϊνό στο Μετρό.Δεν ξέρω γιατί έχω γίνει τόσο ευαίσθητος.Δεν ξέρω εαν αυτό είναι καλό ή κακό. Ξέρω μόνο ότι αυτό είμαι που το έχει χαρίσει ο "Κύριος" από τότε που Τον γνώρισα.
Σας καλημερίζω γιατί έχει θολώσει η οθόνη και δεν βλέπω καλά...Εύχομαι ο "Κύριος" να κάνει "Αγγελους" και τους γονείς του και να ακούσει τις προσευχές τους.
Ένα πρωϊνό στο Μετρό
Συντονιστές: pAntonios, Συντονιστές
-
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 36526
- Εγγραφή: Παρ Δεκ 11, 2009 7:29 am
- Τοποθεσία: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ (ΤΟΥΛΑ) - ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ - ΑΘΗΝΑ
Re: Ένα πρωϊνό στο Μετρό
Πολύ συγκινητικό !!! Μεγάλος ο σταυρός για το παιδί και τους γονείς του !!
Ο Κύριός μας να τους δίνει δύναμη και να βοηθήσει η Παναγία μας να γιατρευτεί το παιδάκι !!
Σε ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας !!
Ο Κύριός μας να τους δίνει δύναμη και να βοηθήσει η Παναγία μας να γιατρευτεί το παιδάκι !!
Σε ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας !!
- stathisekp
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 7307
- Εγγραφή: Τετ Μαρ 02, 2011 10:16 am
- Τοποθεσία: Νέα Ιωνία Αττικής
Re: Ένα πρωϊνό στο Μετρό
Σ ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας.
Έχει τύχει πολλές φορές να δω (και φαντάζομαι όλοι μας) παρόμοιες σκηνές και να έχω παρόμοια αισθήματα.
Τι δύναμη πρέπει να χαρίζει ο Κύριος σε αυτές τις οικογένειες!!!
Έχει τύχει πολλές φορές να δω (και φαντάζομαι όλοι μας) παρόμοιες σκηνές και να έχω παρόμοια αισθήματα.
Τι δύναμη πρέπει να χαρίζει ο Κύριος σε αυτές τις οικογένειες!!!
Δώρησαί μοι του όράν τα έμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον άδελφόν μου
Re: Ένα πρωϊνό στο Μετρό
Αγαπητέ theodore,
καταλαβαίνω απόλυτα πως ένιωσες...λόγω περιβάλλοντος εργασίας συναντώ αντίστοιχα καθημερινώς (κ "χειρότερα", μην γίνω συγκεκριμένος).
Το θέμα ξέρεις (και ξέρετε) ποιο είναι?..ότι μετά από 1-2 ώρες, άντε μία μέρα, άντε 2, 3, 4 μέρες τα ξεχνάω αυτά που είδα (κ σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή)...και άντε πάλι από την αρχή το "τροχάδην" της καθημερινότητας που περιγράφεις κ εσύ, κ ξανά μανα βλέπεις κάτι κ "αυτοσυνετίζεσαι"...κ το ξεχνάς μετά κ ξαναπέφτεις με τα μούτρα (πνευματικά εννοώ) στα τετριμμένα κ μάταια κοκ...ένας κύκλος ατελείωτος!
Αλήθεια, σας συμβαίνει κ εσάς αυτό? κάνετε κάτι για να έχουν οι "ορθοί λογισμοί" μεγαλύτερη διάρκεια??
Άσχημο πράγμα η λήθη που λέει κ ένας πατέρας...
καταλαβαίνω απόλυτα πως ένιωσες...λόγω περιβάλλοντος εργασίας συναντώ αντίστοιχα καθημερινώς (κ "χειρότερα", μην γίνω συγκεκριμένος).
Το θέμα ξέρεις (και ξέρετε) ποιο είναι?..ότι μετά από 1-2 ώρες, άντε μία μέρα, άντε 2, 3, 4 μέρες τα ξεχνάω αυτά που είδα (κ σκέφτηκα εκείνη τη στιγμή)...και άντε πάλι από την αρχή το "τροχάδην" της καθημερινότητας που περιγράφεις κ εσύ, κ ξανά μανα βλέπεις κάτι κ "αυτοσυνετίζεσαι"...κ το ξεχνάς μετά κ ξαναπέφτεις με τα μούτρα (πνευματικά εννοώ) στα τετριμμένα κ μάταια κοκ...ένας κύκλος ατελείωτος!
Αλήθεια, σας συμβαίνει κ εσάς αυτό? κάνετε κάτι για να έχουν οι "ορθοί λογισμοί" μεγαλύτερη διάρκεια??
Άσχημο πράγμα η λήθη που λέει κ ένας πατέρας...
-
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 6173
- Εγγραφή: Παρ Ιουν 19, 2009 12:19 pm
Re: Ένα πρωϊνό στο Μετρό
Μπα όχι Ντινάρα!
Εμείς έχουμε αγγίξει την κορυφή και δε λέμε να πέσουμε...
Άστα φίλε!
Προσωπικά ψάχνω να βρω που τελειώνει ο κατήφορος....
Λήθη και λίθος στο κεφαλι!
Εμείς έχουμε αγγίξει την κορυφή και δε λέμε να πέσουμε...
Άστα φίλε!
Προσωπικά ψάχνω να βρω που τελειώνει ο κατήφορος....
Λήθη και λίθος στο κεφαλι!
Re: Ένα πρωϊνό στο Μετρό
"Λιθάρι" θα έλεγα εγώvasilisalt έγραψε:....Λήθη και λίθος στο κεφαλι!
![Smile :smile:](./images/smilies/icon_smile.gif)
![Wink :wink:](./images/smilies/icon_wink.gif)
![Wink :wink:](./images/smilies/icon_wink.gif)